Vanaf 27 oktober 2020 worden in het kader van de verstrengde corona-maatregelen de trainingen voor onbepaalde duur geschorst.

Home  / Onze Dojo / Onze trainers

Onze trainers

Onze trainers, Christophe, Brecht en Dirk stellen zich graag even voor...

Als kind was ik al aangetrokken tot vechtsporten en krijgskunsten. De ’klassieke’ Vlaamse sporten zoals voetbal, wielrennen of tennis interesseerden me toen (en ook vandaag nog) weinig. Aangezien het aanbod in de jaren ’80 in Vlaanderen op het vlak van vechtsporten nog niet echt groot was begon ik op 10-jarige leeftijd met judo. Ik behaalde hierin een groene band, maar haakte af na een drietal jaar. Ik vond er te weinig mijn ding in.

Op 18-jarige leeftijd kwam ik, in oktober 1991, als jonge universiteitsstudent in contact met Bujinkan via de club in Gent van Benedikt Sas. De romantiek van de kinderjaren kon al wat in een duidelijker context geplaatst worden en ik vond hierin echt de veelzijdigheid en toepassingsgerichtheid die ik zocht in een krijgskunst. Tegen het einde van de jaren ’90 combineerde ik de trainingen in Gent met training in Oudenaarde en deed dit tot de club daar helaas sloot in 2001. Om voldoende te kunnen trainen heb ik me dan aangesloten bij Bujinkan Oostkamp.

Ik behaalde in 1999 de graad van 1e dan en in 2008 de graad van shidoshi/leraar (5e dan). Sinds de jaren 2000 geef ik occasioneel les in Gent, Oudenaarde en Oostkamp, vooral in vervanging van de toenmalige trainers daar. Sinds 2010 geef ik structureel les in Oostkamp.

Ik trainde voor het eerst bij Hatsumi sensei in 2000 op de taikai in Nederland. In 2008 ging ik voor het eerst bij hem en bij diverse Japanse leraren trainen in Japan zelf. Sinds 2013 gaf ik daar op regelmatige basis terug. Daarnaast volgde ik verschillende stages in binnen en- en buitenland bij o.a. Sveneric Bogsäter, Pedro Fleitas, Mark Lithgow, Arnaud Cousergue, Michael Pearce, Julio Toribio, Thomas Franzen, Kacem Zoughari, ...

Tijdens mijn trip naar Japan in 2015 verleende Hatsumi sensei me de graad van 10de dan, op aanbeveling van Toshiro Nagato,  Mark Lithgow en Benedikt Sas. In 2018 kreeg ik de graad van 15de dan van onze Soke, opnieuw na aanbeveling van Nagato sensei en begin 2020 kreeg ik van Soke, op aanbeveling van Furuta sensei de titel van Daishihan.

Naast het training geven ben ik ook actief binnen Bujinkan als voorzitter van de vzw Bujinkan dojo Oostkamp en secretaris van de vzw Bujinkan Dojo Belgium.

 

In mijn jeugd had ik eigenlijk weinig te doen met gevechtsporten. Ik had er wel interesse voor, maar deze interesse beperkte zich tot het (passief) volgen van judowedstrijden, Sumo worstelen en WWF Wrestling op Eurosport (toen nog door iedereen te bekijken). Ik probeerde wel meermaals dingen uit zoals judo, karate en taikwondo maar meestal besliste ik reeds na één les om hier niet verder in te gaan aangezien ik er mijn gading niet vond.

Toen ik in de middelbare school zat, begon mijn broer (huidig hulptrainer in de club in Turnhout) met Bujinkan, dit samen met Wim Winderickx, onze huidige secretaris. Aangezien nu en dan wel eens iets getoond werd (en meestal door mij ondergaan werd), ontwikkelde ik een zekere interesse om hier ook mee te starten. Ik volgde op dat ogenblik evenwel nog muziekschool zodat ik hier niet onmiddellijk mee kon/mocht aanvatten van het thuisfront.

In 2002 – in mijn tweede jaar aan de Universiteit Gent – begon ik uiteindelijk te trainen in Oostkamp onder Brecht Claerhout en Jean-Luc Lakiere. Na één training was ik verkocht en schreef ik mij onmiddellijk in. Na een drietal maanden breidde ik het aantal trainingen uit en begon ik ook tweemaal per week te trainen in Gent onder Benedikt Sas en Koen Bekaert. Tijdens mijn studentenperiode heb ik getracht steeds minstens 3 keer per week te trainen in Oostkamp en Gent. Gedurende een jaar of twee werd ook regelmatig nog getraind bij Kurt Baert in Eeklo en heel soms ook in Turnhout bij Werner Vanhoye. Tot op heden – op een korte periode in het begin van mijn werkcarrière na – hou ik het tempo van drie trainingen per week nog steeds vol.

Aangezien ik veel interesse had in de Bujinkan, besloot ik ook regelmatig stages te volgen, zowel in het binnen- als het buitenland. Zo trainde ik onder meer onder Tomas Franzen, Pedro Fleitas, Mark Lithgow, Michael Pearce en Sveneric Bögsater. In 2009 besloot ik – als 5de kyu – om naar Japan te gaan om daar enkele trainingen mee te pikken van zowel onze grootmeester als van zijn rechtstreekse leerlingen. Ik verloor (een stuk van) mijn hart aan Japan en ging uiteindelijk ook in 2010, 2011 (2 keer), 2012, 2013, 2014 (2 keer), 2015, 2017 en 2020 terug naar Japan.

In 2010 behaalde ik de graad van shodan (1ste dan) en in 2013 de graad van shidoshi (5de dan). In december 2014 werd ik door Nagato sensei – één van de rechtstreekse leerlingen van onze grootmeester Hatsumi sensei – gepromoveerd tot de graad van 7de dan. In november 2015 werd ik - opnieuw door Nagato sensei - gepromoveerd tot de graad van 9de dan. In 2018 ontving ik op voorspraak van Benedikt Sas, Werner Vanhoye en Christophe Timbremont en met goedkeuring van onze grootmeester de graad van 10de dan. In 2020 werd aan mij op voorspraak van Furuta sensei - één van de leerlingen van onze grootmeester - en Christophe Timbremont de graad van 12de dan toegekend.

Naast het training geven ben ik ook actief binnen de Bujinkan als penningmeester en public relations verantwoordelijke van de vzw Bujinkan dojo Oostkamp. Daarnaast ben ik ook één van de trainers in de club te Gent en lid van de Algemene Vergadering van de vzw Bujinkan dojo Belgium.

Met mijn voorliefde voor ridderverhalen, een (vermeend) teveel aan energie, en het succes van Ingrid Berghmans en Robert Vandewalle in het achterhoofd, stuurde mijn moeder mij in het 4de studiejaar naar de plaatselijke judoclub. Dat was natuurlijk niet tegen mijn zin! Een van de trainers daar leerde ons ook een paar ju-jitsu technieken. Daardoor werd het voor mij duidelijk dat er nog gevechtsporten waren die meer bruikbare technieken bevatten dan het judo.

Ik begon wat boeken te lezen over oosterse krijgskunsten en was verbaasd over de grote verscheidenheid. In één van die boeken was er een hoofdstukje over ninja’s. Blijkbaar waren die mannen geen verzinsels van de film industrie, maar bestonden er toch mensen die deze geheimzinnige krijgskunst beoefenden. Op dat moment voor mij een eigenaardig weetje, waar ik verder niets mee aankon.

Na zes jaar judo heb ik er dan voor gekozen om meer tijd in de jeugdbeweging te stoppen. Ik heb mijn judo-training stopgezet ergens tussen de groene en de blauwe gordel.

In de eerst week aan de unief was ik door het universitair sportaanbod aan het struinen en daar zag ik dat er zo waar een ninjutsuclub was aan de universiteit, gerund door Benedikt Sas (een van de Belgische pioniers binnen Bujinkan). Mijn interesse was direct gewekt. Maar het was pas in mijn tweede jaar aan de unief dat ik naar de opendeurdag van de GUSB trok en verkocht was door de indrukwekkende demonstratie die daar gegeven werd. De eerstvolgende training stond ik op de mat, en daar sta ik eigenlijk nog altijd.

De vier volgende jaren kon ik redelijk intensief trainen. Ik nam ook deel aan een paar legendarische weekendstages. Na mijn studies verhuisde ik naar Oostkamp. Gelukkig kon ik daar verder trainen in de club van Jean-Luc Lakiere. Met Jean-Luc en nog paar mensen gingen we in 1999 naar Japan. Daar trainden we een paar maal bij Hatsumi Sensei en de andere Shihans.

In 2000 behaalde ik mijn 1e dan. Na een tweede reis naar Japan in 2004 ben ik dan vaste lesgever in Oostkamp geworden.

Ik volgde verschillende stages in binnen- en buitenland bij o.a. Sveneric Bogsäter, Marc Litghow, Arnaud Couserge, Michael Pearce, Kacem Zoughari,...

In April 2013 behaalde ik dan de 5de dan. Een bekroning voor een meer dan 20-jarige carrière in de bujinkan.

Trainingen

Elke vrijdag om 20u30 in De Valkaart, te Oostkamp

Meer informatie over:

Ons contacteren